Het klinkt als een boek en het leek wel een film.
Gistermiddag wilde ik een flink eind wandelen. Er was een Winterfair in het centrum en als er wat te zien valt vind ik dat leuker wandelen ook. We vertrokken met vuilniszak en enthousiast kwispelende staartjes. Vooral die van Karma want die van mij zat klem onder mijn brede, wollen haarband. Lekker warm maar ik heb een hekel aan dingen op mijn kop.
“Een zigeunerkind”, noemde mijn moeder me vroeger. Petjes, hoedjes, ze stonden me allemaal goed. Nog steeds heb ik in mijn garderobe leuke dingen voor op of rond mijn hoofd. Leuke sjaaltjes die kleuren bij mijn jurk of shirt, haarbanden waar mijn ogen blauwer door lijken en oorbellen in de kleuren van mijn bril. Voor ik vertrek voor een avondje uit maak ik mijn keuze uit al dat bovengenoemde maar aan het einde van de avond is mijn leesbril mijn haarband en de rest zit in mijn tas ?In de voorgaande jaren dat ik alleen nog maar in Mirtos op vakantie kwam, was ik ’s morgens vaak aan het zoeken naar waar ik mijn schoenen uitgetrokken had. “Mijn” boomgaard door op blote voeten heb ik 1 keer noodgedwongen gedaan en doe ik nooit meer. En al helemaal nooit meer als er geen maan is! Maar dat leg ik nog wel eens uit, dat heeft te maken met grote hoeveelheden slakken.
Toen we de hoek omgingen, Karma en ik, bleek de straat een ijslaagje te hebben. Op sommige plekken zoals de glijbanen die we vroeger maakten met de kinderen uit de straat. Om de beurt rennen en glijden tot onze glijbaan spiegelglad was. Het ging het beste met schoenen met gladde zolen. Met rubberen, ribbelzolen ging het ijs kapot. Mijn winterschoenen zijn enkelhoge zwarte stappers. Anti-slip en met enkelsteun enzo. Ik vertrouwde op mijn schoenen en een frisse neus is lekker dus ik besloot een rondje te maken en even Γεια te gaan zeggen bij het griekse restaurant, hier vlakbij. Vandaar met een grote boog weer naar huis.  Weer een record verbroken ? en nu heb ik dus spierpijn. Van het gebruiken van spieren die ik een tijdje niet zoveel gebruikt heb en dat snap ik. Maar ook omdat ik van een hoog bruggetje af kwam en opeens begon te glijden, niet kon remmen of vast kon pakken en Karma die altijd met een strakke lijn loopt, bleek in staat mij voor te trekken de weg op terwijl er auto’s aankwamen die door de gladheid ook …. 
De rest van de weg naar huis heb ik met samengeknepen billen zo ongeveer geschuifeld. Alle laagjes kleding, das, haarband, winterjack, het maakt bewegen al wat moeilijker. Met kleine stapjes en verkrampte spieren naar huis met als toetje nog een betonnen trap vlakbij de voordeur. Blij dat ik het gedaan had en blij dat ik weer binnen was. Opeens was 17 graden heerlijk warm en de thee nog veel warmer. Sloffen aan en knuffelbadjas en Netflix kijken. Koken hoefde niet want dag 2 van de darm-detox. 7 zakjes per dag en niets anders. Karma lag inmiddels al op de bank met 4 poten in de lucht. De fanfare onderweg maar nog legio andere dingen die we tegenkwamen waren reden om zich rot te schrikken en weg te willen rennen wat natuurlijk niet kon. Knallend vuurwerk, het belletje van de busbaan ….. ze schoot een meter de lucht in en daarna op mijn voeten. Brak k mijn been niet door het ijs dan wel door de acties van mijn haarbol. We gingen niet zo snel dus k ha alle tijd om na te denken. Als kind was ik hartstikke goed in glijbanen en schaatsen. Ik viel bijna nooit en was daar ook nooit bang voor. Nog een nooit: ik zou NOOIT zo stijf zijn als ik zo oud was als mijn ouders die al 40 waren. Gister vroeg ik me echt af wanneer het toch zover gekomen was en hoe ik dat gemist kan hebben. Daar staat wel tegenover dat het makkelijker beweegt in een spagettibandjeswapperjruk op katoenen instappertjes dan met een t-shirt en twee sweaters, dik winterjack met das en haarband en twee leggings onder een stretch broek.
Gisteravond konden we de trap niet veilig af en dat vond ik erg vervelend voor Karma. Gelukkig is het nu 6 graden boven 0.
Het is weer gezond wandelweer en ik kan weer zonder haarband. Dat ding blijft nooit goed zitten en mijn capuchon is zo groot dat ik niks meer zie.
Ik wens iedereen een goede week, καλή εβδομάδα en voorzichtig met uitglijders. Ik kauw nog even verder op door wat er allemaal gebeurd is terwijl ik even niet oplette. Zal ik eens proberen of ik nog steeds een radslag kan maken?