Een Anker (stimulus) is een externe prikkel die een specifieke interne ervaring of reactie op gang brengt. De deurbel, een knipperlicht, een liedje, geur of smaak … het kunnen allemaal triggers zijn die iets veroorzaken (respons). Je gaat de deur open doen, je stopt met lopen, je herinnert je iets. Het woord anker verwijst soms alleen naar de stimulus en soms verwijst het naar het gehele proces van ankeren: de trigger en de reactie. Ankers treden spontaan op of worden doelbewust neergezet.

Ivan Pavlov was een Russische fysioloog die het voor elkaar kreeg honden te laten kwijlen, zodra ze een belsignaal hoorden! In de psychologie wordt dit een geconditioneerde of voorwaardelijke reflex genoemd.

  • https://www.facebook.com/carole.krans/cebook

Er zijn heel veel voorbeelden en we kennen ze allemaal: de wekker die af gaat, de schoolbel die gaat, het rode licht dat gaat knipperen, maar ook oranje en groen. Een liedje waardoor je opeens terug in de tijd bent, de geur van een koekje waardoor je zo aan je oma denkt.