| |

De taal van groen

Groen vertrouwen – het hartchakra

Eind Maart zat ik – zielsgelukkig dat ik er toch weer was – op het terras voor mijn huisje op Kreta. Benen op een krukje, een beker kamillethee in mijn hand. Voor me het uitzicht op een tuintje dat na de winter ontzettend groen groen was geworden. Op dat moment had ik nog geen idee van wat er komen zou maar ik bekeek met een brede grijns de groene jungle die ik voor me zag. Hoewel ik wist dat ik dat zelf niet zomaar even opgeruimd en schoon kreeg voelde het toch de natuur om me heen, zachtjes fluisterde: het komt goed, adem maar rustig mee.
Het hartchakra, Anahata, ligt in het midden van je borstkas. Het is de plek van liefde, vertrouwen, verbinding en compassie. Het is het centrum waar geven en ontvangen in balans mogen komen. Bij mij knelt dat soms hoor – dan sluit ik me af, word ik afstandelijk of streng voor mezelf. Terwijl dit chakra juist vraagt: mag je ook zachter zijn? Mag je jezelf openstellen?

Gelukkig kon ik iemand anders blij maken met mijn onkruid (althans: het geld dat ik hem gaf om het weg te halen), dus ik stuurde een berichtje en voor ik het wist stond de raki fles op tafel en was mijn tuin weer onkruidvrij. Het was even slikken en erg verdrietig toen de tuinman ontdekte dat Aretousa, een van mijn katten, op het pad voor mijn hekje al in verregaande staat van ontbinding was. .Het verdriet en de boosheid golfde door me heen, maar wat kon ik er nog aan veranderen? Ik was naar Nederland gegaan toen Pascal me belde dat hij doodging en was onbedoeld veel langer weggebleven dan de planning was. Misschien moest ik leren niets meer te geloven, te hopen of te verwachten.

Zoals Kazantzakis zei (en zelfs op zijn graf steen heeft staan) : “Ik geloof niets, ik hoop niets, ik ben vrij.” Vrij om niet vast te zitten in teleurstelling, en om me te laten verrassen en vertrouwen te hebben.In wat er wél op mijn pad komt – soms zelfs met een fles raki erbij.

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι ελεύθερος.


Groen in mandalas

Als ik groene stippen zet in een mandala, voel ik meteen die kalmte. Groen is de kleur van balans en herstel. Het is de kleur van rust na de storm, van het bos dat je uitnodigt dieper te ademen, van gras dat je voeten koestert. Groen nodigt uit tot groei, maar wel in je eigen tempo.
In de natuur zie je groen overal. Bladeren die in het voorjaar openrollen, een weide die in juni zindert van leven, mos dat zich stilletjes vastklampt aan een steen. Groen is de kleur van heling én van overvloed: als er groen is, is er leven. Tegelijk is groen ook waarschuwend – denk aan het groene gif van sommige dieren of planten. Het is een kleur die zowel geruststelt als alert maakt.

Elke tint groen heeft zijn eigen verhaal. Zacht mintgroen werkt fris en speels. Donker bosgroen geeft stabiliteit en rust. Olijfgroen roept de mediterrane warmte op. En fel limegroen schudt je wakker, net als een knipoog van de natuur.

Een tijdje geleden liep ik door een klein Grieks bergdorp, waar een oude vrouw op een krukje zat onder een pergola met druivenranken. Alles om haar heen was groen: de bladeren, de flessen olijfolie naast haar, zelfs de vitrage achter haar raam. Een echte ansichtkaart! Ze knikte alleen maar, en ik knikte terug. Geen woorden nodig – alleen dat stille vertrouwen dat alles met elkaar verbonden is en alles ook altijd weer goed komt.

Door de eeuwen heen heeft groen veel verschillende betekenissen gehad of gekregen. In de islamitische wereld is het een heilige kleur, symbool van paradijs en eeuwigheid. In de middeleeuwen stond groen voor vruchtbaarheid, maar ook voor jaloezie en verleiding. In moderne psychologie wordt groen vaak gebruikt om rust en vertrouwen uit te stralen – niet voor niets kiezen banken en zorginstellingen er graag voor.

De gortdroge theorie 😉

In de psychologie staat dit chakra voor liefde, hechting en vertrouwen. Maslow zette liefde en verbondenheid als basisbehoefte in zijn piramide. Erikson sprak over het spanningsveld tussen intimiteit en isolement. In gewone taal: leer je je hart te openen en contact te maken, of leer je dat je jezelf moet beschermen en afsluiten? Keywords: liefde, vertrouwen, verbinding, compassie, jaloezie, heling. Of, in Carole-taal: als je altijd je armen over elkaar slaat omdat je bang bent geraakt te worden, dan krijgt je hart te weinig lucht.

En als dit je raakt…

Misschien voel je iets van dit groen ook in jezelf. Een verlangen naar zachtheid, vertrouwen of gewoon wat meer ademruimte. Laat die kleur je herinneren aan wat er al in je zit. En als je zin hebt, pak dan een penseel, zet een stip of zoek een plekje in de natuur waar dit groen je tegemoet komt. Soms is één blik, één ademhaling of één kleur al genoeg.

Vergelijkbare berichten

  • | |

    De taal van geel

    Geel kracht – het zonnevlechtchakra Het was een van die dagen waarop alles te veel leek. Stapels papieren op tafel, een lijf dat moeizaam meewerkte en een hoofd dat maar bleef malen. Ik zette de ramen open en plots stroomde de middagzon naar binnen. Geel licht vulde de kamer, warm en onontkoombaar. Voor heel even…

  • Kleur en de chakra’s

    De chakra’s vormen misschien wel de bekendste brug tussen kleur en heling. Elke chakra resoneert met een kleur en kan via die kleur worden geactiveerd of verzacht: Door bewust met deze kleuren te werken – bijvoorbeeld in mandala’s, kleding of visualisatie – kunnen blokkades worden verzacht en energie weer vrij gaan stromen. Share on Social…

  • | |

    De taal van oranje

    Oranje plezier – het sacraal chakra Het was eind april en ik zat er een beetje doorheen. Zuurstofslang in mijn neus, benen zwaar, hoofd vol zorgen. Ik besloot een sinaasappeltje te pellen. Voor even geen schimmel op de muren maar alleen dat frisse, oranje momentje in mijn handen. Het sacraal chakra, Swadhisthana, zit net onder…

2 reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *