Consuminderen en genoeg hebben
Rond 1997 werd ik lid van een internetclubje. Internet thuis was nog redelijk nieuw en ons clubje hield contact via een mailgroep bij Yahoo waarbij 1 mailtje dan bij een paar honderd mensen kwam en die antwoorden dan vaak ook weer allemaal. Een club van Vrekken en consuminderaars. Bij “ons” kon je leren hoe je het meeste kon doen als je bijna niks had. Toen ik lid werd had ik nog veel te veel van een heleboel. Pas een paar jaar later had ik al die tips gelukkig onthouden want ik had ze echt hard nodig en niet voor de laatste keer ook!
Of je het nou bewust leven noemt of “alles onder controle willen hebben”, ik vind het lekkerder slapen als ik weet waar ik mee bezig ben. Bovendien heb ik als meetbaar resultaat van al mijn bewuste akties natuurlijk die 2 plekken waar ik om de beurt mag genieten van wat ze bieden. Dat heeft zijn weerslag natuurlijk op mijn gezondheid waardoor ik me een stuk beter voel. In de club werd ook elke keer weer bewezen dat zonder zakjes en pakjes koken veel beter voor je lijf is maar ook voor je portemonnee. Consuminderen is wat mij betreft dichter bij je kern komen. Wat heb je nodig om zo prettig mogelijk te leven en wat kost dat (je). Waar wrikt het of doet het zelfs pijn en kun je dat dan wel veranderen en hoe dan…. ik schreef het al eerder vandaag in een vrekkengroep: ik ben een ouwe rot in het vak 
Geworden door jarenlang alle tips als een spons op te zuigen en te gebruiken als ik ze nodig had.
In de jaren dat ik mijn praktijk Krans-coaching nog had, heb ik die tips heel regelmatig weer door kunnen geven aan mensen die mijn hulp vroegen bij iets waar ze last van hadden. Angsten en fobieën, ergens mee willen stoppen of juist ergens aan beginnen, van alles en nog wat ben ik in die jaren tegengekomen. Toen het leek of mijn leven op elk vlak zo ongeveer was ingestort en het moeras rond mijn oren zich bijna boven mijn hoofd zou sluiten, waren de tips en alle boekenwijsheid van al die jaren leren en studeren, in praktische zin mijn grootste rijkdom en alles wat ik nodig bleek te hebben om te kunnen overleven. Dat is een hele mond vol en ik heb er misschien ook wel veel te veel over na kunnen denken, al die gevoelens, mooie woorden en soms foute filmpjes waarin ik een rol bleek te hebben.
Bij ons thuis werd al geconsuminderd. Dat heette toen niet zo maar we hadden wel geld maar niet zo vaak voor dingen die leuk waren. We hadden wel benzine voor een retourtje Oranjesluizen met onderweg een patatje. Voor een dagje Zandvoort of IJmuiden, ongeveer net zo ver van huis, was helaas heel zelden genoeg geld.
Zodra het mooi weer was liep ik samen met mijn jongere broertje naar het openluchtzwembad, een kilometer of wat verderop. ’s Avonds roodverbrand de wandeling terug en de hele avond klappertandend op de bank. Herinneringen die me dierbaar zijn en dus zouden mijn kinderen dat echt nooit hoeven meemaken. Ik zelf ook niet meer, dat geef ik eerlijk toe. Wat heb je nodig om zo prettig mogelijk te leven en wat kost (me) dat, dusch. Met de auto terug naar de douche na een stranddag is misschien pas waardevol als je het eerder genoemde gevoel van spierpijn, vermoeidheid en brandblaren ook kent 
Consuminderen en weten wat je (niet) nodig hebt. Wat is voor jou consuminderen of … wat is voor jou een vrek?
