Waarom mindset onzin is.

Zoveel dingen die veranderd zijn en eigenlijk hou ik veel meer van een wereld die, als ik ‘m net in een beetje leuk modelletje heb weten te kleien, gewoon blijft zoals ‘ie is.

Daar zit ‘m de crux en dat weet ik best. Het leven is maakbaar, zeggen ze. Het gaat om de mindset! Ammehoela.

Vanuit mijn NLP achtergrond ben ik het daar roerend mee eens, begrijp me goed. Er zijn honderden oplossingen voor elk probleem en ze werken allemaal. Daarom heten ze ook zo: ze lossen het probleem op. En mindset is er 1 van maar meestal is dat onzin als je geen flauw benul hebt. Misschien klinkt het wel wat vaag dus ik geef je een voorbeeld:

Bij mij groeit de stapel afwas elke dag weer alsof er pokon overheen is gegaan, echt waar. Toch neem ik voor mijn tweede koffietje gewoon dezelfde mok als voor de eerste. Ook gebruik ik vaak hetzelfde bordje voor mijn lunch als dat van het ontbijtje – als dat iets was wat op een bordje moet in plaats van in de eerder genoemde koffiemok. Hoe dan ook, zodra ik mijn hap eten sta te koken loop spoelbak 2 weer razendsnel vol. In spoelbak 2 heb ik een heet sopje en alles wat gebruikt is verdwijnt meteen onder water. Dat moet hier op Kreta wel anders kun je je vast wel voorstellen dat dat een ramp zou worden, in de dagelijkse hitte. Spoelbak 1 blijft leeg omdat handen wassen om dezelfde reden erg belangrijk is. Vanwege het klimaat, hygiene in de keuken en omdat wat in spoelbak 2 gaat, dus moet kunnen worden afgespoeld in spoelbak 1. Uiteindelijk zit ik dus altijd te eten met een lege spoelbak 1 en een volle spoelbak 2. Met dit verschil dat in die laatste dus de schone spullen staan op te drogen, want dat gaat vanwege de eerder genoemde dagelijkse hitte, lekker helemaal vanzelf. Alleen een beetje na wrijven met een schone theedoek en voor ik ga uitbuiken op de bank staat alles weer schoon in de kasten. Mijn afwas probleem is dus eigenlijk al een afwas routine. Daar komt geen mindset aan te pas, toch? Of moet ik er gewoon geen probleem van maken, mischien? Ik kwam er niet uit die groeiende stapel, elke keer.

Dus ik ging maar eens zoeken op internet naar de oplossing voor mij probleem. De wereld wordt overspoeld door coaches, dat is namelijk geen beschermde titel, dus al snel vind ik via Google de “Afwas-coach”. Die biedt mij eerst een gratis online workshop aan van een uur. Live met video beelden van de coach die eerst alle deelnemers stuk voor stuk welkom heet en daarna gaan we beginnen. Ook moet het geluid nog even worden getest dus alle kijkers antwoorden braaf dat alles goed klinkt en het beeld ook werkt (behalve ik want ik geef het toe: zoiets check je toch voor je begint, kom op zeg. Maar na 64 jaar weet ik dat ik veel te vaak een eigenwijze grote bek heb en omdat de microfoon toch uit staat zeg ik alleen maar ja, doeiii en ik zucht veelbetekenend en mijn hond begrijpt me weer, zoals altijd.) Na het voorstellen krijgen we direct de waarschuwing vooral tot het eind te blijven kijken want voor de volhouders is er een geweldige aanbieding die we niet willen missen. Ik zet het geluid dus wat harder en ga afwassen. Volgens mij heb ik een workshop gevonden waar ik echt wat aan heb!

Af en toe kijk ik even naar mijn scherm en zie ik de flowcharts en kleurenplaatjes langsschuiven. Er volgt nog een gezamenlijke meditatie en natuurlijk doe ik die mee, ik ben als NLP super verknocht aan hypnoses! De coach beantwoordt tot slot nog even alle vragen en deelt ter geruststelling nog mee dat ze ons gaat mailen met een videoopname van de workshop zodat we die nog eens rustig kunnen bekijken, mocht dat nodig zijn. Dan komt de geweldige aanbieding. Een jaartraining afwassen die normaal wel 1.000 euro kost doet ze nu van de hand voor 49,95 ex. b.t.w. Maar er is nog meer: een ebook, levenslang toegang tot de website en een online groep voor de deelnemers (maar daar mag je pas in als je de jaartraining doet.) Dan wenst ze ons nog een fijne avond en hoopt ze dat ze ons allemaal terugziet in de jaartraining. Als ik de afwas op sta te wrijven blijft dat laatste altijd een beetje, kweenie, knagen, wroeten. Volgens haar Insta reclame leeft ze namelijk al jaren een vrij leven met een inkomen van wel 3 ton per jaar. Daardoor kon ze met haar hele gezin op de Bahama’s gaan wonen, in een hangmat bij hun eigen infinity pool, met uitzicht over zee. De fotoos logen er niet om, die zee is nog blauwe dan die hier om de hoek! Als ik met een lege spoelbak 1 en 2, op mijn stoeltje voor de deur in de avondzon mijn koffietje zit te genieten vraag ik me af waarom die vrouw die 49,95 (ex. b.t.w.) van mij er nog bij wil. Ik heb ook een hangmat en de zee is vlakblij. ‘Drie ton op de bank, Karma’, zeg ik en Karma begint te kwispelen. Bij ton denkt ze aan brokjes want die zitten in de ton. En ik realiseer me opeens dat mijn probleem dankzij dit gratis webinar al opgelost is: alle vaat staat schoon in de kast.

Voorbeeldje: ‘Ik heb een probleem. Ik wil elke dag met kaplaarzen aan in de regen in de plassen springen.’ Vraag: ‘Wanneer ben je dat een probleem gaan noemen?’ Antwoord: ‘Toen ik de winters op Kreta bleef.’

Ha, daar heb je dus iets waar je wat aan hebt! Wat heb ik nou aan mijn mindset als ik dagelijks met dat probleem wordt geconfronteerd? Geen malle moer, nada, nunca, τιποτα. Daar zit geen Grieks bij (behalve tipota want dat betekent niks).

En nou komt eindelijk, eindelijk de kern van wat ik wil zeggen. De reden waarom ik ben gaan bloggen en waarom ik hoop dat wie iets zoekt het hier ook vindt. Er zijn in mijn even heel wat momenten geweest waarop ik overspoeld raakte door mijn problemen. Het waren er behoorlijk wat, geloof me. Soms was ik zo wanhopig dat ik verging van de pijn. In mijn en in mijn hart, mijn ziel, mijn spirit… noem het wat je wilt als je maar snap dat ik diep, heel diep zat, je kent het misschien wel. Op die momenten wist ik letterlijk en figuurlijk niet waar ik het moest zoeken en de weg naar de oplossing was zelden mijn mindset want IK wilde wel maar ik had geen flauw idee hoe, wat of waar dan.
Uiteindelijk lukte het en nu ik daar op terugkijk was het inderdaad dus mijn mindset. Mindset betekende vastberadenheid en doorzetten, dat dan weer wel. En net als met de afwas kan ik over mijn probleem blijven nadenken, er op kauwen en alsmaar herhalen tot ik er zelf doof van word maar er verandert pas iets als je actie onderneemt. Dat geldt voor de afwas en ook voor de grotere problemen, denk in oplossingen, dat kan al een heleboel schelen.

Maar het allerbelangrijkste om te onthouden is dat alle problemen die we als mens kunnen bedenken, alle dingetjes die we probleem zijn gaan noemen, terug te brengen zijn tot iets heel kleins. Althans: er zijn 3 mogelijke laatjes waar je ze in kan stoppen, opbergdozen, sorteerbakken (of hoe je zelf je brein een beetje sorteert, zeg maar 😉). Die drie zijn:

1. Verlating
2. Erkenning
3. Schaamte

Alles wat mensen psychisch raakt, is meestal een variatie of mengvorm van deze drie. Ongelovelijk toch?

Dus als je niet weet waar je het moet zoeken, kijk dan eens of ik er een blog over heb geschreven en of je dat aanspreekt, of het resoneert zodat je er mee verder kunt. Vragen mag altijd, ik heb nog stapels oplossingen liggen voor problemen die onder 1 van die 3 punten vallen en anders vraag je me maar om meer. Want om met die mindset wat te kunnen heb je informatie nodig waar je wat aan hebt. Op mijn website vind je de soms gortdroge theoretische uitleg vanuit wat ik door scholing en opleidingen heb geleerd maar ook hele persoonlijke blogjes omdat ik ervaringsdeskundige ben, ruim ervaren met alledrie ;-).